Vandaag mocht ik een uitgebreide uitvaart verzorgen.
Eerst een prachtige kerkdienst waarin haar kinderen en aangetrouwde kinderen aan het woord kwamen. Ook het koor waarvan zij jarenlang lid was, leverde een grote en waardevolle bijdrage.
Later volgde nog een heel persoonlijk afscheid. Naast één van haar zonen vertelden al haar kleinkinderen, één voor één, wat oma voor hen had betekend. Samen vormden hun woorden een prachtig boeket van liefde.
Toch was er één moment dat ik nooit meer zal vergeten. Haar kleindochter – inmiddels zelf een getrouwde vrouw met kinderen – vertelde dat zij, net als oma vroeger, het altijd lastig vond als mensen haar vroegen wat ze later wilde worden.
Maar vandaag wist ze het antwoord wel:
“Oma, later wil ik worden zoals jij.”