Moederdag… een dag van bloemen, herinneringen en stille leegtes
Vandaag worden er overal ontbijtjes gemaakt, kaarten geschreven en bloemen gegeven.
Maar achter deze dag schuilt ook een andere werkelijkheid.
Een werkelijkheid van lege stoelen aan tafel…
van stemmen die alleen nog in herinneringen klinken…
van moeders die gemist worden met een pijn die nooit helemaal verdwijnt.
Sommige moeders waren als een warme zomerzon.
Anderen leken meer op een gesloten huis in de winter,
waar liefde wel aanwezig was, maar moeilijk naar buiten kwam.
Niet iedere moeder-kindrelatie was eenvoudig.
Soms stonden verdriet, verlies of gebeurtenissen als hoge muren tussen harten in.
Soms droeg een moeder zelf een leven vol breuken en stil verdriet met zich mee.
Verdriet kan een mens gevangen zetten, alsof de klok ergens onderweg is blijven stilstaan.
En toch…
zelfs waar woorden tekortschoten,
zelfs waar nabijheid moeilijk was,
kan vergeving langzaam worden als een klein lichtje in de nacht.
Geen ontkennen van het verleden,
maar een zachte keuze om bitterheid niet het laatste woord te geven.
Zoals in het meest gelezen Boek geschreven staat:
“Eer uw vader en uw moeder, opdat het u welga en gij lang leeft op de aarde.”
Daarom willen wij vandaag ook een liefdevolle oproep doen:
kijk om naar de moeders die er nog wél zijn.
Bel nog eens.
Drink samen een kop koffie.
Leg een hand op een schouder die ouder geworden is.
Want liefde hoeft niet volmaakt te zijn om waardevol te zijn.
En vandaag denken we óók aan de vrouwen bij wie Moederdag pijn doet om een andere reden.
Vrouwen die zo graag moeder hadden willen worden,
maar bij wie het stil bleef waar een kinderstem had mogen klinken.
Hun verdriet is vaak onzichtbaar,
als regen achter een gesloten gordijn.
Maar ook dát verdriet mag gezien worden.
Misschien kunnen we vandaag iets kleins doen:
Voor de moeders die er nog zijn:
geef tijd in plaats van haast
luister zonder telefoon in de hand
spreek waardering uit zolang het nog kan
Voor de moeders die uit de tijd zijn gegaan:
steek een kaarsje aan
pak dat oude fotoalbum nog eens
zet bloemen bij een graf of een dierbare plek
vertel hun verhalen door aan volgende generaties
Voor vrouwen die ongewenst kinderloos zijn:
stuur een lief bericht
nodig iemand uit die zich vandaag alleen voelt
erken het stille gemis, zonder oplossingen te zoeken
Want liefde laat zich niet meten in perfecte relaties, grote woorden of foutloze levens.
Liefde zit vaak juist in de kleine dingen.
In blijven omzien.
In blijven gedenken.
In zacht zijn voor elkaar.
Omdat liefde blijft… 
*notitie de foto van mij met Marjolein bij mijn moeder was ons laatste bezoekje aan haar in het land van de levenden